Dag1 De reis naar Las Vegas - deel 2

Om 16:40 begeven we ons rustig richting gate D11; we zouden om 17:15 moeten vertrekken, dus om 16:45 bij de gate zijn is vroeg genoeg. Er hangen grote tv-schermen boven de gate, met het huidige weer in Las Vegas, hoeveel vrije plekken er in het vliegtuig zijn (68) en een grote overzichtskaart van Amerika. Het ziet er allemaal mooi uit. Ook staat er precies hoe lang het nog duurt voordat het boarden begint; over 1 minuut. We zijn dus keurig op tijd.

Uiteindelijk moeten we nog ongeveer 10min wachten, omdat de crew nog moet arriveren, maar dan kunnen we instappen. Yvonne weet nog van niets, totdat ik, vlak voordat we het vliegtuig instappen, de boardingkaarten laat zien; we zitten rij 2 ! Ze kijkt me een beetje vreemd aan; ja, inderdaad, de Business Class, voor je verjaardag ! En het ziet er mooi uit, ondanks het oude toestel. Er staan splinternieuwe stoelen in; grote leren stoelen, die er heel comfortabel uitzien en dat ook zijn.

Alles lijkt op tijd te gaan, het vliegtuig zit niet helemaal vol, ik schat 65% vol of zo. Uiteindelijk staan we op de startbaan nog wel een kwartier te wachten en om 17:30 gaan we dus met een kwartiertje vertraging de lucht in, weer in de stortregen,maar inmiddels ook al donker buiten.

Ook dit is weer een hele rustige vlucht; het leek soms echt of we rustig in een bus over een mooie asfaltweg reden. Alleen begon de vermoeidheid wel toe te slaan. Op een gegeven moment zien we de stewardess achter ons met een lijstje lopen; we moeten zeker het menu doorgeven. We zoeken snel in wat boekjes, maar komen niet verder. Als ze bij ons langskomt, vraagt ze Yvonne welk gerecht ze wil ……. Inderdaad, chicken or pasta !! Je had haar gezicht moeten zien; we verwachten heel wat, is het gewoon dezelfde vraag als altijd ! Ik moest haast keihard in lachen uitbarsten, en waarschijnlijk hadden we dan allebei de slappe lach gekregen. Ik kies de pasta, en we wachten dus maar af !

We krijgen al snel lekkere warme nootjes (net als in de echte business class) en na een half uurtje krijgen we warme washandjes om je handen schoon te maken, worden onze ‘tafeltjes’ gedekt en daarna komt het eten. Nou, dat is niet verkeerd; een groot blad met lekkere uitziende maaltijden, op mooie borden geserveerd, salade erbij en we krijgen ovenverse broodjes. Het smaakt ons allemaal prima !

Als onze tafels weer ‘afgeruimd’ zijn, gaan we al snel proberen wat te slapen; we zijn echt goed moe nu. De stoelen kunnen lekker ver naar achteren en liggen dus ook vrij comfortabel. Yvonne maakt wel een paar uurtjes, ik lig ook zeker wel wat uurtjes plat. Om 19uur wordt de landing ingezet en om 19:10 staan we aan de grond, dik 15min voor op schema. We moeten wel een klein stukje rijden, maar als snel staan we in de grote aankomsthal, met natuurlijk gelijk de gok-automaten !

En daarna het grote ‘Welcom to Las Vegas’, vlak voordat we bij de koffers aankomen.

De vermoeidheid is weer even vergeten. Sterker nog, het lijkt alsof we door het slapen in het vliegtuig er wel een beetje overheen zijn. Als we al snel bij de koffers aankomen, in de grote hal beneden, komen onze koffers zowat als eerste van de band af rollen, perfect dus. Om 19:30 zitten we dus al in de bus naar de autoverhuurlocatie.

Daar aangekomen spring ik gelijk de (volle) bus uit en stap flink door naar Alamo. Daar ben ik de eerste in de rij, en op het moment dat ik aan de beurt ben, komt Yvonne er aan met de 2 koffers. Een hele aardige Alamo mederwerker, die nergens om vraagt, ons keurig de Midsize SUV klasse meegeeft en we kunnen dus de auto uitzoeken. Als we aankomen in de garage, staat het werkelijk helemaal vol met Midsize en gewone SUV’s. Echt verschrikkelijk veel keuze dus. We besluiten een mooie Ford Escape te nemen, al zien we ook de Equinox, Torrent, RAV4, Kia, etc etc.

Wat wel opvalt, is dat alle auto’s al wat verouderd zijn. Hele nieuwe staan er niet tussen. Ik heb zelfs bij een paar de kilometerstand gechecked, en alle auto’s hebben al aardig wat kilometers op de teller. Ik denk dat de verhuurmaatschappijen moeite hebben geld te lenen voor de aankoop van nieuwe auto’s. Maar onze Ford ziet er prima uit en al snel zijn we dus op weg naar ons hotel.

We rijden al snel de Strip op, en genieten van al het geweld aan lichten, herrie en drukte. Hier gaan we het weer prima naar ons zin hebben. Tot het MGM is het helemaal niet druk op de Strip, ondanks dat het bijna 20:15 is. Vanaf MGM zijn ze flink met de weg bezig en moeten we zelfs van 4 naar 1 baan, dus dat is wat drukker, maar daarna rijden we tot aan Encore bijna in 1 keer door, prima te doen dus.

Om 20:30 rijden we de parkeergarage van het Encore in. Yvonne wil geen valet parking en ook de koffers doen we wel zelf (we willen naar bed, en het duurt altijd even voordat die er zijn). We kunnen lekker dichtbij parkeren en bij het inchecken staat niemand. Ik probeer nog een upgrade te regelen, bied zelfs aan om hem $ 20 toe te stoppen, maar helaas … Hij kan ons wel een kamer geven met prachtig uitzicht op de Strip, op een hoge verdieping. Prima voor ons dan !

Om 20:50 stappen we onze kamer binnen en wat ongelooflijk mooi zeg. Een mooie grote kamer, prachtig ingericht, een grote badkamer, een aparte grote bank, een heerlijk uitziend bed en veel knopjes om alles mee te regelen (gordijnen, niet storen, alle lichten, etc). Hier gaan we prima van genieten de komende dagen !

We crashen ons bed in en wat is dat een heerlijk bed zeg …. Die zou je thuis ook moeten hebben …. Het is inmiddels 21uur en hopelijk gaan we lekker wat uurtjes maken ;-) !