Dag 7 De terugvlucht (geen shoppen en gokken …) - deel 1

Voor de zekerheid hebben we de wekker om 5:30 gezet, maar om 4:45 ben ik wakker en ga eruit. Nog even snel online en om 5uur wordt ook Yvonne wakker. Ik ga de douche in en als ik daar uitkom, heeft Yvonne de koffers allemaal al zo goed als ingedeeld. Perfect gedaan weer, zoals altijd; alles past er makkelijk in en het gewicht is precies verdeeld over de 2 koffers en grote Samsonite tas. Om 5:50 bellen we Valet parking en gaan we naar beneden; we nemen zelf de koffers maar mee, je weet nooit hoe lang dat duurt.

Bij het uitchecken moeten we even wachten, maar de rekening is akkoord en al snel staan we bij onze auto, laden de koffers in en om precies 6uur zitten we in de auto op weg naar de verhuur-locatie. Dit is weer makkelijk te vinden en om 6:20 zitten we al in de bus, na niets meer te hoeven afrekenen bij Alamo. Alles verloopt weer vlekkeloos en op rolletjes. Om 6:30 staan we dus bij de balie van United en probeer ik nog een upgrade te regelen, desnoods met miles (maar niet voor geld). De oude vrouw probeert van alles en we staan hier zeker 10min te wachten, tot ze concludeert dat op het intercontinentale stuk de First en Business volzitten. Ze gaat het stuk naar Washington proberen, maar na 2 minuten vind ik het wel best; we hebben volgens mij erg goede plekken (Economy Plus en Exit-row), dus geef aan dat we die wel willen houden.

Dan is alles verder snel afgehandeld. De oude oma tilt onze zware koffers nog even zonder zeuren naar de band achter haar en we kunnen naar onze gate. We mogen door de security in de speciale business class line en lopen letterlijk overal gelijk door. Wat relaxed op deze manier. Onze vlucht staat al klaar en zal op tijd vertrekken. We bellen nog even met het thuisfront, kopen nog een Cinnamon Sugar pretzel bij Tante Annie (Auntie Anne’s) en een broodje en croissant, plus Creme Brulee Frappucino bij de Starbucks. Als we bij de gate komen, zien we dat het boarden net begonnen is en kunnen we als eerste naar binnen.

De plekken zijn inderdaad helemaal prima, verschrikkelijk veel beenruimte. Ik bel nog even met een collega (die toevallig een sms stuurde, dat hij twijfelde tussen Bellagio en Encore voor zijn trip half december; gelijk maar even gebeld en gezegd dat hij zonder enige twijfel voor Encore moet gaan !). En we horen dat we slechts 4uur zullen vliegen vandaag (ipv 4,5 uur). Buiten het vliegtuig zien we overigens politie-auto’s en twee grote zwarte SUV’s (volgens mij Escalade’s), letterlijk onderaan de trap. Het lijkt of er iemand belangrijks in ons vliegtuig zit. Als we om precies 7:45 bij de gate wegrijden, gaan de 5 auto’s er (met zwaaiende sirenes) vandoor.

We taxi-en nog even voordat we rond 8uur de lucht ingaan. We stijgen op evenwijdig aan de Strip, dus hebben nog even een prachtig uitzicht op deze stad, die we weer gaan missen. De vlucht verloopt weer erg rustig. Onderweg zien we nog (denken we) de Grand Canyon, voordat we echt boven de wolken terechtkomen. Yvonne ligt lekker te slapen, terwijl ik mijn laatste magazines wegwerk.

 

Het laatste stuk van de reis spreken we toch maar af, dat Yvonne het nieuwe boek van Dan Brown gaat voorlezen; die hadden we ook om die reden meegenomen, maar we hebben het zo druk gehad in Vegas ! Wel grappig is, dat het eerste stuk van het boek gaat over de vlucht van Langdon naar …. Washington ! En dat terwijl wij ongeveer de landing inzetten, dat ook in het boek zo is ;-) ! Grappig.

We staan om precies 14:45 aan de gate, een half uur te vroeg dus en met nog 3 uur en een kwartier te gaan voordat we naar Brussel vertrekken. Als we opstaan, probeer ik nog te kijken of ik een bekend iemand in de Business Class zie; wel veel mannen in pak, maar geen bekende voor mij. We zien wel als we opstaan, dat voor ons duidelijk iemand met zo’n oortje in zit. Dat zal ongetwijfeld beveiliging zijn (zo ziet hij er ook uit) … Als we het vliegtuig uit lopen, horen we de stewardess zeggen dat het Nancy Pelosi was; de voorzitster van de Senaat ! Helaas, ik lette alleen maar op mannen in de Business Class; haar zou ik wel herkend hebben …

Met nog een dikke drie uur te gaan, lopen we even wat winkeltjes binnen en besluiten dat we wat willen eten. Ik vraag bij iemand van z’n stand wat een goed restaurant is, en die verwijst me naar Harry’s Tapbar, die in gate B zit. Daarvoor moeten we met de shuttle; Yvonne heeft daar eigenlijk weinig zin in, maar we hebben nog zoveel tijd. Als we door de deur lopen voor de shuttle, zien we dat we een soort bus instappen. En dat zijn die apparaten die we tijdens een vorige vakantie vanuit het vliegtuig zagen en dachten wat dat nou weer was ! Grappig !

In gate B aangekomen moeten we nog wel een stukje lopen, maar Harry’s ziet er gezellig uit. Ik zet mijn laptop aan en Yvonne kijkt lekker sport op de tv’s daar. We bestellen allebei de steak en die blijkt echt erg goed te smaken; niets te veel gezegd dus over de kwaliteit van dit restaurant. Wel grappig dat we plastic messen krijgen om ons vlees te snijden ;-) !

Na het eten lopen we weer rustig terug naar de shuttle en gaan vlakbij onze gate (die overigens schuin tegenover de gate was waar we aankwamen) de lounge in. Ik ga weer achter de laptop en upload alvast het eerste deel van de reis, terwijl Yvonne ‘met de mannen’ in de lounge naar American Football kijkt ;-) ! Om 18uur vertrekken we (waarschijnlijk) voor ons laatste stuk naar Brussel.